วันแรก...เทอพูดกับชั้น คำๆแรกว่า...เทอรักชั้น
วันนั้น...เทอบอกกับชั้น คำคราวนั้นว่า...เทอรักชั้น
วันเก่าก่อน...เทอกล่าวกับชั้น คำๆเก่าก่อนว่า...เทอรักชั้น
แต่ทำไม? อาทิตย์ที่ผ่านๆมาเทอ...
เทอทำเปนไม่สนใจชั้น ไม่เทคแคร์ชั้น ไม่รักชั้น เหมือนวันที่เริ่มรักกัน
เทอทำเปนไม่ว่าง เทอยุ่ง ไม่โทรหาชั้น เหมือนวันก่อนๆ
เทอทำเปนร่าเริง เริงร่า เฮฮา เหมือนกับว่ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เทอทำตัวเหินห่าง ขาดการติดต่อ เหมือนวันวานที่เราเคืองกัน
เทอบอกว่า...เทออยากเร่นเกม เร่นๆๆๆๆแต่เกม เชอะ !
ชั้นอยากจะรู้จิงๆ ว่าเทอทำมันลงไปได้ไง กับแค่คำว่า....โลกส่วนตัว”
เมื่อวานก่อน...
เทอทำมันลงไปได้ยังไงนะ!
เทอทำให้ชั้นเหงา เดียวดาย ว้าเหว่
ชั้นเหงายิ่งกว่าตอนที่ยังไม่มีใครเรยในชีวิตชั้นเสียอีก...
ที่ช้านเหงานะหร๋อ...เพราะไรหล่ะ...เทอเปนใคร ทำไม?ช้านต้องเหงาเพราะเทอ
เทอทำเหมือนกับว่า..มันม่มีอะไรเกิดขึ้น..
แล้วที่ช้านเปนแบบนี้...เพราะอะไร..ก๊เพราะเทอ
เทอทำตัวเหมือนที่เค้าเรียกกันว่า...รักแร้วม่ใยดี
รักชั้นแร้วดูแลชั้นหน่อย จะได้ไหมมม < < < < < จำไว้ซ่ะ !

ส่วนวันนี้....
ชั้นจ่ะเครียดไปทำไมกัน ? ในเมื่อ มันเปนเรื่องของเมื่อวาน ฮ่า ฮ่า